موزه تنوع زیستی و فرهنگی سمیرم

موزه تنوع زیستی و فرهنگی سمیرم عنوان موزه ای است که بدون کمک های مالی دولت و در نتیجه خلاقیت و ابتکار اعضای انجمن پیام آوران سبز سمیرم (رفتگران طبیعت سمیرم) در محل ساختمان یک حمام مخروبه راه اندازی شد. این حمام مالک شخصی نداشت و در جلسه ای که با حضور اعضای شورای محل، هیئت امنای مسجد و حسینیه گرفته شد ، قراردادی ۲۰ ساله منعقد شد تا با همت و هزینه شخصی اعضا ، مرکزی برای آموزش های زیست محیطی و اطلاع رسانی کوهستان احداث گردد و سرانجام پس از سه ماه و نیم تلاش بی وقفه اعضا راه اندازی شد. بخش های مختلف موزه این مجموعه شامل اتاق های تنوع زیستی، موزه مردم شناسی، کتابخانه و جلسات می باشد. اتاق جلسات با سبک سنتی برای تشکیل جلسات گروه ، برگزاری کارگاه های آموزشی، پخش کلیپ های زیست محیطی و جلسات کتابخوانی جمعی استفاده می شود. در اتاق کتابخانه نیز ٤٥٠ جلد کتاب با موضوعات محیط زیست، توسعه پایدار و گردشگری موجود است. اما آنچه باعث غنی تر شدن کتابخانه شده است، تحقیقات و پژوهش های زیست محیطی صورت گرفته در مورد زاگرس مرکزی توسط پروژه زاگرس است. در بخش فرهنگی یعنی اتاق موزه مردم شناسی نیز به معرفی آداب و رسوم منطقه پرداخته شده است و در نهایت در اتاق تنوع زیستی ، حیوانات تاکسیدرمی شده ، مار و جنین گوسفند، صدف دریایی، توتیا، پروانه ، فسیل و انواع سنگ ها وهرباریوم و قاب عکس های طبیعت ارائه شده است. این اتاق از جذابیت بیشتری نسبت به سایر بخش ها برای بازدید کنندگان برخوردار است. اهداف موزه دیدن حیوانات و پرندگان حس دوستی انسان و حیوانات را دو چندان می کند و اعضای انجمن ضمن معرفی حیات وحش سمیرم و معضلاتی مانند شکار بی رویه و عواقب سوء آن ، حساسیت مردم را نسبت به مسئله شکار افزایش می دهند. مرکز مزبور مکان مناسبی برای ارتقای دانش و اطلاعات مردم درخصوص کوهستان و حیات وحش است تا بتوان با همکاری و همیاری جمعی جلوی تخریب کوهستان و از بین رفتن حیات وحش غنی منطقه سمیرم را گرفت. آدرس موزه برای دیدن موزه باید به استان اصفهان ، شهرستان سمیرم ، چهارراه محله دلگرا، ابتدای خیابان شهید روح الله بهرامیان (تل میدان) مراجعه کنید.

 

 

 

 

 

 

موقعیت جغرافیایی،اقلیمی شهر سمیرم:

موقعیت جغرافیایی،اقلیمی شهر سمیرم:

شهر سمیرم در عرض جغرافیایی ۳۱ درجه و ۲۵دقیقه شمالی و ول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۳۴ دقیقه شرقی واقع شده است.شهر سمیرم مرکز شهرستان سمیرم و در ۱۶۰ کیلومتری جنوب شهراصفهان در کوهپایه های شرقی رشته کوه های زاگرس قرار گرفته است ارتفاع این شهر از سطح دریا ۲۴۶۰ متر و در دامنه پرشیب کوه بهرز و کوه سیاه قرار گرفته است.

شهر سمیرم توسط کوههای متعددی احاطه شده است در جنوب شرقی این شهرکوه قوچان با ۲۸۷۰ متر ارتفاع و در شرق آن کوه شاه جعفر با ارتفاع ۳۱۰۳ متر ،در جنوب قله دنا با ارتفاع حدود ۴۴۴۶ متر و در جنوب غربی کوه بلغار با ارتفاع ۲۹۷۵ متر واقع شده است شهر سمیرم در کوهپاه های کوه سیاه و بر روی مخروط افکنه های این کوه واقع شده است و به همین دلیل نیز خاک های ریزتر شده و به همین دلیل زمین های کشاورزی آن نیز در قسمت پایین قرار گرفته است ( منطقه ای کوه پایه ای کوه های فوق از ارتفاع تقریبی ۲۵۰۰متر مربع شروع میگردد) وجود خاک های درشت دانه مناسب برای کشاورزی نبوده و به همین دلیل نیز این منطقه از پوشش گیاهی ضعیفی بر خوردار می باشد و هر چه به سمت پایین منطقه کوه پایه حرکت کنیم درجه بندی خاک ها ریزتر شده و برای کشاورزی مناسبتر می باشد میزان بارندگی در شهر سمیرم در طول سال به طور متوسط ۴۰۰ میلیمتر که ۲۷% آن در پاییز ۵۸% آن در زمستان و ۱۳% آن در بهار ۲% آن در تابستان انجام می پذیرد.متوسط درجه حرارت سالانه ۱/۱۰درجه سانتی گراد و متوسط حداکثر حرارت ۳/۱۷ درجه و متوسط حداقل درجه حرارت ۵/۳ درجه می باشد. حداکثر مطلق درجه حرارت در شهر سمیرم ۴۰ درجه و حدقل آن ۳۰- درجه یعنی دارای اختلاف ۷۰درجه بین حداکثر مطلق و حداقل مطلق می باشد. تعداد روز های یخبندان به طور متوسط ۱۴۳ روز که این تعداد بین ۱۶۹ و ۱۱۷ روز در سال متفاوت می باشد.دو چشمه معروف چشمه خوانسار و چشمه خانعلی که دارای آبی گوارا و زلال می باشد در شهر سمیرم جریان دارد .

وجه تسميه سميرم

وجه تسميه سميرم

اكثر شهرهاي دنيا و از جمله شهرهاي ايران وجه تسميه خود را به گذشته ه اي اسطوره اي مي رسانند وآن را در هاله اي خوش از ناكجا آبادها قرار مي دهند، بر اين منوال گفته اند سميرم بر گرفته شده از نام «سميراميس» ملكه بابل در دنياي باستان مي باشد كه به اين ناحيه گذر كرده است. روايت خوشتر، آن را به افسانه هاي ايران باستان پيوند مي دهند كه چون سام نريمان پهلوان شاهنامه فردوسي به دندان درد سختي گرفتار مي شود بي تابي عظيمي او را فرا مي گيرد و چون به اين منطقه مي رسد دردش بهبود مي يابد و لذا نام اين مكانِ درد بركن را «سام آرام» نهادند چرا كه سام در اين منطقه از درد آرام گرفت، اين روايت هرچند به افسانه پهلو مي زند بيانگر اين حقيقت است كه سميرم از ديرباز به خاطر دارا بودن مناظر بديع و آب و هواي خوش، كوه هاي سر به فلك كشيده، آبشارهاي بيقرار و رودخانه هاي خروشان و پوشش گياهي متنوع، مكاني براي كسب بهبودي و سلامتي بوده است.
منطقي تر آن است كه وجه تسميه شهر را از كلمه «زميران» بدانيم كه اشاره اي است به زمهرير و سرماي بسيار سخت كه زمستان هاي سميرم به آن متّصف است.

در مورد وجه تسمیه سمیرم مطالب مختلفی نقل شده است از همه معروفتر که با واقعیت نزدیک تر است گویند به علت آب و هوای کوهستانی و بسیار سرد شهر سمیرم نام این شهر سمیران و یا زمیران نامیده می شده که با گذشت زمان و تلفظ مردمی به سمیرم تبدیل شده که به معنای کلمه سردسیر است و همانطور که قبلا نیز اشاره شد ارتفاع شهر سمیرم ۲۴۶۰ متر است و به شهری که در این ارتفاع قرار گیرد اصولا شهر سرد اطلاق میگردد احمد کسروی در کتاب (نام شهرهای ایران)اشاره به این دارد که سمیرم از دو جزسمی یا شمی به معنی سرد و رام به معنی محل و در نتیجه به سمیرم یا سمیران به معنی جا ومکان سرد اطلاع میگردد.

تاریخچه ی شهر سمیرم:

تاریخچه ی شهر سمیرم:

سميرم از نظر لغوي به كسرسين و ضم راء مي باشد و از لحاظ وجه تسميه آنچه از كتب تاريخي استنباط مي شود باني اين ناحيه سام ابن ارم بوده كه بدين لحاظ در اثر كثرت استعمال سميرم گرديده است. سميرم از دوجزء تشكيل شده يكي سمي يا ثمي به معني سرد و ديگري ران يا رام به معني حمل و همچنين نتيجه گرفته مي شود كه سميرم يا سميران به معني جا و مكان و سر زمين سرد مي باشد. از نظر قدمت تاريخي وجود غارها و شكافها، چشمه ها و كشتزارهاي وسيع و حاصلخيز سكونت بشر رادرآن به درازاي تاريخ مي رساند همچنين نامهاي قديمي موجود در منطقه كه بيشتر آنها از لغات فرس قديم فارسي دري است، نشئه امر فوق مي باشد. مانند كوه بهرز به معناي هاله روي شعله آتش كه وهي است درشمال شهر سميرم توجه به ساير شواهد امكان وجود شهر در زمان ساسانيان زياد است بطوريكه از سنگ لوحه هاي قبور قبرستان و ساير اماكن مقدسه مانند مقبره سلطان ابراهيم كه به قولي برادر امام رضا (ع) مي باشد و محل آن به نام محله شهيدان معروف است برميايد. سميرم دردوران بعد از اسلام به صورت قريه اي موجود بوده است دردوره ديلبان بررونق و آباداني سميرم افزوده شد و ركن الدوله ديلمي داراي دژي درآنجا بوده است. دردوره سلجوقيان نيز سميرم شهرت داشته، چنان كه كمالالدين علي سميرمي از وزراي شاه سلطان محمود سلجوقي پسر شاه سلطان محمد پسرشاه سلطان ملكشاه سلجوقي از اين مكان بوده است. از وزير مذكور حمام و آسيابي در سيمرم بجا مانده كه بنام خود او مشهور است. از دوره اتابك انفارس در سميرم يك شبستان بسيار بزرگ ومدرسه طلاب علوم ديني باقيمانده كه آن محل بنام محله اتابكي معروف مي باشد .درزمان پادشاهان صفوي به تيمولداري درسميرم خاتمه داده شد و املاك مردم منطقه به آنها واگذار گرديد. نقل است كه شاه عباس ثاني در سال ۱۰۶۴ هجري بعلت گمي هوا در سميرم فرودآمده است همچنين قلعه ايست در سميرم بنام قلعه كه نقل است درزمان صفويه ساخته شده در پشت اين سنگر محكم فندقي آبي ايجاد كرده بودند كه پايه هاي خندق هوز موجود است. اما درزمان حكومت زنديه چنانكخه دركتاب تاريخ زنديه آمده است سميرم در مشرق پا كوه دنا واقع شده و جزء منطقه ييلاقي ايل قشقايي است. در جنوب غربي شهر قمشه قراردارد اين آبادي بين ايزدخواست و فلارد واقع گرديده است، رونق و آباداني سميرم از زمان زنديه شروع شده ودردوره قاجاريه بنا بر نوشته هاي فارسنامه ناصري كه به دستور ناصر الدين ش

اه نوشته شده سميرم مركز قصبه سميرم بوده است.
تاقبل از دوره پهلوي منطقه سميرم بدست خوانين قشقايي اداره مي شد دراين دوره بود كه با تشكيل حكومت مركزي، فرمانروايي از خوانين سلب و از سال ۱۳۰۸ شمسي قواي ساخلو براي حفظ انتظامات محل از طرف دولت موقت در سميرم مستقر گرديد و درسال ۱۳۱۴شمسي اولين بخشدار سميرم از طرف وزارت كشور منصوب شد.
درسال ۱۳۲۲ از زمان جنگ جهاني دوم بعلت جنگي كه بين سران ايل قشقايي و بوير احمدي ازيكطرف و دولت موقت از طرف ديگر اتفاق افتاد و از آن بنام جنگ سميرم ياد مي كنند اموال اهالي سميرم از طرف افراد ايل فوق به غارت برده شد و مساكن آنان خراب گرديد و خرمن هاي غلات آتش زده شد و متاسفانه اثرات اين جنگ شوم تاكنون در وضع اجتماعي، اقتصادي و در اذهان مردم اثر گذاشته است. بالاخره پس از پايان جنگ جهاني دوم امنيت به منطقه باز گردانده شد و درسال ۱۳۲۵ سميرم ازاستان فارس منتزع و تابع استان اصفهان گرديد و درنهايت درسال ۱۳۴۲ به شهرستان تبديل و از همان سال فرمانداري درمحل تاسيس شد وفعلا هم به صورت فرمانداري تابع استان اصفهان مي باشد.
شهر سميرم با ارتفاع ۲۵۰۰ متراز سطح دريا به بام ايران معروف است جمعيت آن ( شهر) بالغ بر /۰۰۰/۳۰ نفر و وسعت شهر ۱۱۰ هكتار مي باشد و در آبان ماه ۱۳۲۹ به شهر تبديل و شهرداري در آن تاسيس شده است.

صنایع دستی سمیرم :

صنایع دستی سمیرم :

توجه به خود کفایی وحداکثر استفاده از طبیت در جامعه روستائی وعشایری شهرستان سمیرم باعث گردیده تا ازصنایع دستی استفاده بیشتری شود هنرهای دستی ارمغانی ازاندیشه های دور ودراز مردم است چنانچه از بین۱۷۲۸۵خانوار در سال ۱۳۷۵، پانزده درصد صنعت خانگی داشته اند از این تعداد ۳/۹ در نقاط شهری ۷/۹۰ درصد درنقاط روستائی سکونت داشته اند وقالی وقلیچه وگلیم ۹/۸۹ رایجترین صنعت خانگی این نوع خانوارها بوده است بافت قالی وقالیچه باطرحهای جدید وقدیم ونیز بافت جاجیم ، گلیم مخصوصا” جاجیم در نوع عالی خود ((چهار گردی)) بافت مفرج وخورجین، گبه درعشایر وبافت رو تلواره های خوش رنگ ونقش بافتن جوال ، شله بند ، جهت استفاده در کارهای کشاورزی ،بافتن کیسه حمام از پشم تولید زیر اندازهای نمدی بصورت مسطتیل(وگرد) ونمدی پوشاک به نام (کردی –کپنک) عرقچین نمدی وتهیه منگوله های تزئینی برای دور چادر عشایر ، از صنایع دستی قدیم ومکرمه بافی ،ملیله دوزی گل دوزی منجوق دوزی و….از صنایع دستی جدیدشهر ما می باشد .

محلات قدیمی شهر سمیرم

محلات قدیمی شهر سمیرم

۱-محله قلعه:

این محله در شمال شهر سمیرم و در مدخل ورودی شهر واقع شده و همانطور که از نامش پیداست این محله در گذشته به صورت قلعه بوده و جمعیت اولیه شهر در این محل ساکن بوده عوامل اصلی اینکه این محله در این ارتفاع و در دامنه پر شیب کوه سیاه ساخته شده حالت دفاعی در برابر راهزنان و غارتگران بوده،محله قلعه در ارتفاع۷۰۰متری از جلگه و دشت و محله های دیگر بنا شده است،ساختمانهای این محل در دو طرف خیابان ورودی شهر برروی هم قرار گرفته بصورتی که پشت بام خانه یکی حیاط خانه دیگری است چشمه خوانسار از وسط این محله عبور میکند این محله از سمت شمال و شرق و غرب به کوه سیاه و بهرز و از سمت جنوب به پارک تقرچه منتهی می شود،امام زاده سلطان ابراهیم در سمت جنوب غربی این محله واقع شده است با افزایش جمعیت و مشکلات فضائی توسعه محله به سمت پایین تر کشیده شده است.

۲-محله خواجگان:

این محله در جنوب غربی محله قلعه و جنوب کوه شیدان و بهرز واقع و محل سکونت حاکمان و مدیران شهر بوده،امکان توسعه در محل زیاد و عمده خدمات شهر در این محله متمرکز گردیده است محدوده این محله از سمت جنوب به جاده بهبهان و محله دلگر از غرب به کوه پشمکان و از سمت شرق به محله جنگل محدود می شود.

۳-محله جنگل:

این محله در شرق محله خواجگان ،جنوب محله قلعه واقع سده است وتقریباً همزمان بامحله خواجگان ایجاد گردیده ولی بدلیل محدودت نسبت به محله خواجگان از امکانات خدماتی کمتری برخوردار شده است.وجه تسمیه این محله با این نام به این دلیل است که جنوب این محله بیشه زار و درختان جنگلی زیادی بوده و به محله جنگل معروف شده است.محدوده این محله در اطراف حمام و مسجد خانعلی و شمال و جنوب بلوار تاحدود پارک جنگلی می باشد.

۴-محله دلگرا:

این محله در قسمت جنوب شهر واقع و نسبت به سایر محلات کمتر توسعه گرفته ولی از انسجام بیشتری برخوردار می باشد.وجه تسمیه این محل به این نام این است که چون درگذشته بیشتر مردم این محل به درودگری مشغول بوده اند نام این محل از شغل آنها گرفته شده ساکنین این محله را مهاجرین کوچ نشین تشکیل می دهند و به شغل کشاورزی ،دامپروری و باغداری مشغولند،پیدایش و تکامل این محله به صورت متصل،به قسمت ساخته شده شهر و همجوار با آنها می باشد.

۵-محله دهان:

این محله در جنوب شرقی شهر سمیرم واقع شده و در امتداد خیابان قدس توسعه یافته است نام این محله تنگه ای به همین نام در این محل گرفته شده در این محله امکان توسعه وجود دارد و علاوه بر آن این محله بر سر راه روستاهای جنوب شرقی و همچنین منطقه آبشار قرار گرفته است شغل بیشتر اهالی این محله کشاورزی و باغداری می باشد.

۶-محله کوشک:

این محله در شرق محله جنگل و در شمال محله دهان واقع شده است این محله تحت تاثیر توپوگرافی امکان توسعه در آن محدود و به همین دلیل نیز توسعه خدماتی در آن کمتر انجام شده است،اهالی این محله بیشتر به کار تجارت،خرید و فروش،کشاورزی و عده ای در پست های دولتی مشغولند.

۷-محله ماندگار:

محله ماندگار محله کوچکی است که در جنوب شرقی و در مجاورت خیابان شیخ کلینی قرار گرفته وجه تسمیه این محل را گویا از نام شخصی به نام علی ماندگار گرفته شده است که از کازرون به سمیرم مهاجرت کرده و به نام علی ماندگار معروف است.

توسعه شهر عمدتاً از دهه پنجاه به بعد رشد شتابانتری را نشان می دهد رشد و توسعه منطقی در جنوب محله قلعه گسترش یافته و این گسترش نتیجه رشد جمعیت از یک سو و امنیت بیشتر از سوی دیگر امکان گسترش را در جنوب محله قلعه ایجاد نموده است آنچه که امروزه به صورت روشن،کامل و مشخص دیده می شود و توسعه ناموزون در گسترش کلی شهر است از جمله توسعه هایی در غرب محله خواجگان و همچنین در قسمت محله دهان بسمت آبشار صورت گرفته است.

صرف نظر از قسمت غربی محله خواجگان و شرق محله دهان که بدون توجه به رشد منطقی شهر صورت گرفته،توسعه شهر بصورت شعاعی در جنوب محله قلعه گسترش یافته است .اگر چه شهر به هفت محله تقسیم شده و هرکدام از محلات نیز به نوبه خود از ویژگی های فرهنگی خاصی بر خوردار می باشند ولی واقعیت شهر سمیرم بیشتر شهری با یک مرکزیت و راسته هایی را که خدمات و نیازهای روزمره هفتگی در کنار آنها شکل گرفته یعنی خیابانهای موجود به نمایش می گذارد.بیشتر محلات بیانگر کوی و برزن هایی هستند که گروههای مختلف فامیلی در کنار گذرهای آنها ساکن شده و بیشتر ارتباط فامیلی خویش را حفظ نموده اند ولی یک ساختار منسجم محله ای با ویژگی های مرکز محله در بین آنها کمتر به چشم میخورد در واقع ساختار سازمان شهری سمیرم ساختار سازمان شهری سنتی را به نمایش نمی گذارد بلکه بیشتر نتیجه فرهنگ عشایری و یکجانشینی می باشد که ساکنین علاوه بر تامین نیازهای روزانه و یا هفتگی خویش نیازها عشایری را نیز تامین می کند و از سوی دیگر تولیدات عشایری را نیز معاوضه می کنند که این در مرکز محله امکانپذیر نمی باشد بلکه بیشتر در مسیرها و گذرهای اصلی امکان پذیر شده است.به همین دلیل نیز تفاوت عده ای از نظر ارائه خدمات در این مسیرها مشاهده می گردد

پارک کودک سمیرم

  پارک کودک سمیرم

 

پارک کودک ( دلگر)

یکی از پارکهای زیباو سرسبز شهر سمیرم با مساحتی بالغ بر ۶۰۰۰ متر مربع میباشدکه دارای امکانات رفاهی از جمله : آب سرویس بهداشتی است و همه روزه مخصوصا روزهای تعطیل پذیرای خیل زیادی از مسافرانی می باشد.

آثار و ابنیه ارزشمند شهر سمیرم:

آثار و ابنیه ارزشمند شهر سمیرم:

مهمترین آثار و ابنیه شهر سمیرم شهر سمیرم عبارتند از میل های سنگی ،مسجد جامع قلعه امام زاده سلطان ابراهیم و مسجد و حمام و آسیاب خانعلی

۱-میل های سنگی :

میل های سنگی که آثار و بقایای آتشکده های دوره ساسانی است به صورت استوانه های سنگی عمودی قرار گرفته اند دوتای این میل ها در داخل شهر و به فصله ۱۴ متز از یک دیگر واقع اندازه این میل ها ۲۸/۲ متر ارتفاع و حدود ۴۰ سانتیمتر قطر دارند این دو میل در حال حاضر در کنار منازل مسکونی اهالی قرار داشته که یکی از از انها به دیوار خانه ییکی از ساکنین وصل است احتمالا این میل ها جهت تعیین فصله نیز می توانسته مورد استفاده قرار گیرد.

۲-مسجدجامع قلعه:

ساخت این بنا در زمان قاجار و در دوران ناصرالدین شاه قاجار و در زمان حیات آخوند ملا محمد تقی بنای آن گذاشته شده و به همت آخوند و کمک و یاری مردم و حاج محمد حسین بزرگ و استاد کاری عبدالوهاب شهرضائی ساخته شده است این مسجد در سال ۱۳۱۸ قمری برابر با ۱۲۷۶ شمسی حدود ۱۱۰ سال پیش ساخته شده است زیر بنای این مسجد حدود ۲۰۰ متر مربع است که در دو طبقه ساخته شده که طبقه زیرین ان به صورت شبستان است که سابقه ئی کهن دارد و طبقه بالای ان مخصوص برگزاری مراسم مذهبی و اقامه نماز می باشد

۳- امام زاده ابراهیم

این امام زاده در جوار کوه شیدان در شمال شهر سمیرم از اماکن زیارتی این شهرستان می باشد بنا به اعتقاد مردم سلطان ابراهیم از فرزندان امام موسی کاظم است ولی بنا به شجره نامهای که اداره اوقلف ارائه داده خ به امام چهارم امام زین العابدین منسوب می باشد که حدود ۸۰۰ سال پیش برای تبلیغ احکام دینی به ان منطقه امده دران حیاط ان امام زاده همزمان با خلاقیت عباسیان و مخالقفان آن بزرگوار اورا در دامنه کوه شیدان به شهادت رسانده اند.

۴-موزه تنوع زیستی وفرهنگی سمیرم

موزه تنوع زیستی و فرهنگی سمیرم عنوان موزه ای است که بدون کمک های مالی دولت و در نتیجه خلاقیت و ابتکار اعضای انجمن پیام آوران سبز سمیرم (رفتگران طبیعت سمیرم) در محل ساختمان یک حمام مخروبه راه اندازی شد. این حمام مالک شخصی نداشت و در جلسه ای که با حضور اعضای شورای محل، هیئت امنای مسجد و حسینیه گرفته شد ، قراردادی ۲۰ ساله منعقد شد تا با همت و هزینه شخصی اعضا ، مرکزی برای آموزش های زیست محیطی و اطلاع رسانی کوهستان احداث گردد

۵-مسجد خانعلی :

از آثار قدیمی دوران سلجوقیلن در سمیرم به یادگار مانده که متاسفانه به علت تغییرات متعدد سبک معماری خودرااز دست داده و سبک ساختمانهای امروزی تغییر شکل یافته است از وسط این مسجد چشمه ابی بیرون می آید که در وسط بلوار امام خمینی جاری و در طول مسیر جلوه خاصی به آن بخشیده است .

۶-حمام خانعلی:

این ساختمان در نزدیکی مسجد خانعلی واقع و به علت استفاده مدام و عدم توجه به آن سیمای تاریخی خود را از دست داده ولی درون حمام آثار قدمت چندین ساله مشهود می باشد و اخیراً به همت سازمان میراث فرهنگی در حال تبدیل شدن به موزه مردم شناسی می باشد.

۷-آسیاب خانعلی:

آثار و بقایای این آسیاب که در محله قلعه و در پارک تقرچه قرارگرفته که درحال حاضر مخروبه و غیر استفاده است.

عوامل فقدان آثار تاریخی و ابنیه ارزشمند و محوطه های تاریخی در شهر سمیرم:

علت عمده استقرار شهر سمیرم دردامنه پرشیب را می توان در مرحله اول مسئله دفاعی دانست چرا که این منطقه یکی از پر تنش ترین مناطق در بین ایلات مختلف و عمدتاً ایل قشقایی و بویراحمد بوده است درواقع موقعیت شهر علاوه بر حالت دفاعی در مقابل مهاجمین بایستی در مقابل عوامل طبیعی همچون بادهای سرد زمستانی و سیلابها نیز مصون بماند بنابراین موقعیت شهر را می توان ناشی از شرایط اجتماعی سیاسی و شرایط اقلیمی منطقه دانست که هردو بگونه ای مشترک حالت دفاعی را دارا می باشندو هر دو باعث گردیده اند انسانها به جای امنی یعنی دامنه کوه پناه برند ،قدمت شهر اگرچه به قبل از اسلام می رسدو آثاری در گوشه و کنار شاهد این قدمت می باشد ولی شواهد موجود نیز گویای این واقعیت است که شهر در هیچ دوره ای از تاریخ از شکوفایی بالایی برخوردار نبوده است .ساختار فضایی شهر بیانگر یک رشد طبیعی و تابع شرایط توپوگرافی می باشد یعنی بیشتر جوابگویی به نیازهای شخصی مطرح بود (سرپناه)وکمتر در آن مسائل اجتماعی و آینده نگری مشاهده می گردد.شیب شهر بقدری تند است که شهر حالت پلکانی به خود گرفته است و وجود عواملی چون فرهنگ عشایری که همیشه در کوچ و ییلاق و قشلاق بوده هیچگاه منزل و مأوای ثابتی ندارد طبیعت و اقلیم شهر سمیرم با سرمای شدید بارندگی و بارش برفهای سنگین به طوریکه ۱۴۳روز در سال به صورت یخبندان می باشد دور بودن از مراکز استان و نداشتن جاده و دسترسی مناسب (درگذشته)فقر مالی مردم ،فقر مواد اولیه و مشکلات کشاورزی و صنعتی،وقایع طبیعی ،(لغزش لایه های زمینی)و تاریخی(قحطی و حمله افغان و…)جنگ و کشمکشهای قومی و داخلی،مشکل اشتغال و مسئله مهاجرت از جمله عوامل منفی بر شکل گیری بافت شهری و معماری و شهرسازی می باشد و نتیجتاً همانطور که در ساختار کالبدی محلات و ساختمانهای شهر مشاهده میشود محلات شهر سمیرم از انسجام محلی (دارا بودن عناطر محله ای)برخوردار نیست ساکنین محلات خدمات مورد نیاز خود را از محورهای اصلی شهر تامین می کنند و نتیجتاً محلات شهر فاقد شبکه و یا ابنیه با ارزش و قابل تامل جهت حفظ و نگهداری است.

مجموعه تفریحی دریاچه

مجموعه تفریحی دریاچه

مجموعه فرهنگی دریاچه سمیرم یکی مراکز زیبای گردشگری این شهرستان است که به خاطر موقعیت مناسب وآماده بودن زیرساختهای لازم ،فضای سرسبز و زیباش گردشگرای زیادی را به خود جذب می کند.نام این مکان را به این سبب دریاچه نامیده اند که آب چشمه های جوشان خوانسار و خانعلی بعد از طی مسافت پرفراز و نشیب در این نقطه تلاقی به هم می پیوندند و دریاچه ای نسبتا بزرگ را در پای در ختان تنومند بید و صنوبر خلق می کند . که سایه سار سبز درختان بید و صنوبر به این منطقه جلوه ای خاص بخشیده است به خصوص در فصل بهار که سرسبزی و زیبایی آن دوچندان می شود..

فروشگاه صنایع دستی نقش خانه

نمایشگاه و فروشگاه صنایع دستی نقش خانه .
درمکانی تاریخی در ورودی شهر سمیرم و هنرمند کارافرینی بنام خانم سلمانیان که با ذوق و سلیقه خود توانسته علاوه برایجاد اشتغال برای خود ،برای ۱۵ نفردیگرهم به طور مستقیم شغل ایجاد نماید. دراین نمایشگاه صنایع دستی شهرسمیرم ،چرم و… به معرض نمایش و فروش می رسد.

آبشار سمیرم

آبشار سمیرم :

این آبشار در حدود ۶ کیلو متری شمال شرقی سمیرم در اعماق تنگه ای با دیواره های سنگی خود نمائی میکند ارتفاع آبشار در گذشته در حدود ۷۰ متر بوده که در اثر فرسایش عوامل طبیعی از ارتفاع آن کاسته شده و در حال حاضر حدود ۳۲ متر ارتفاع دارد . آب آن شیرین و دائمی و از چشمه های مزارع جوزار و چشمه عزیز خان تامین می گردد . دبی آن در حدود ۵ متر مکعب در ثانیه است چشمه های کوچک اطراف آبشار با آن آب شیرین وخنک جلوه خاصی به منظره آبشار داده است . وجود حوضچه های پی در پی و جریان آب در آنها و ایجاد پایه های رقص نور و نور افکن های متحرک و ساخت تخت ها و جایگاه برای استقرار مسافران محل را به صورت یکی از جذاب ترین مناطق دیدنی استان در آورده است .شرایط خوب محیطی و آب و هوای مناسب سبب گردیده که گیاهان متنوع داروئی در اطراف آبشار رشد و نمو کند به طوری که( پروفسوررشنیگر) گیاه شناس معروف اتریشی در سفر خود در خرداد ماه ۱۳۵۳ از این منطقه بازدید به عمل آورده و وجود گیاهان متنوع داروئی نام گذاری نشده را تایید کرده است این آبشار زیبا هرساله مخصوصا در بهار و تابستان پذیرای مسافران زیادی که از سراسر کشور به این منطقه سفر می کنند می باشد. این مکان یکی از زیبا ترین جلوه های طبیعی می باشدکه در درسالهای اخیر به همت و تلاش شهرداری محترم و فراهم آوردن امکانات لازم چهره زیبا تری به خود گرفته است

بنای تاریخی خواجگان

بنای تاریخی خواجگان

یکی دیگر از آثار به جا مانده از اوایل دوره قاجاریه در شهرستان سمیرم می باشد که با توجه به نوع ساختار وسقفهای گنبدی شکل وقوسهای متفاوت اجرا شده حاکی از قدمت وعظمت این بنا دارد که تا چندی قبل نیز مورد استفاده قرار میگرفته است که با همت وتلاش پایگاه حفاظت میراث فرهنگی شهرستان درسال ۸۵ توسط تعدادی از خیرین نیک اندیش ودو ستداران میراث فرهنگی جهت حفظ و احیاء این بنا و استفاده در جهت امور فرهنگی به سازمان میراث فرهنگی واگذار و پس از تامین اعتبارلازم در دو مرحله در سالهای ۱۳۹۴ و ۱۳۹۶ مرمت و بازسازی شده است .و در حال حاضردفتر اداره میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری در آن مستقر می باشد.

سرای جهانگردی سمیرامیس

مجموعه ای که نامش را از ملکه افسانه ای ملکه بابل گرفته و توسط بخش خصوصی احداث گردیده است .مجموعه ای بسیار زیبا با امکانات مناسب ،که مدیریت آن سعی نموده نحوه خلقت انسان را ازابتدا تا تکامل به تصویر بکشاندو با فضا سازی بسیار مناسب نیازهای گردشگران داخلی و خارجی که به این خطه از ایران سفر می کنند را فراهم کند.مدیریت این مجموعه شخصی بنام آقای محمد حسن افشاری است که عاشق شهر خود و محل زندگی خود می باشد.امکانات این مجموعه شامل :کافی شاپ ،رستوران ،کلبه های چوبی ،آبشار ،حافظیه ،قایقرانی ،اتاق های اقامتی و غار های دست ساز بسیار زیبا می باشد.این مکان فضای بسیار مناسبی برای برگزاری جشنها می باشد. جائی که این روزها سرزبان همه مردم مهمان دوست سمیرم سرزمین هزار چشمه و مقصد طبیعت گردی می باشد و آن را دوست دارند

مجموعه تفریحی پارک تقرچه سمیرم

تخت قراچه ( تخت سیاه ) یعنی محلی کوچک با صخره‌هایی سخت که قسمتی از پهنه سنگی کوه در میان محله های پایین سمیرم و محله قلعه در بلندای این شهر است.
بقایای غارها و کنده کاری‌ها نشان می‌دهد که این منطقه از گذشته سکونتگاه و بازاری مهم برای دامداران و کشاورزان این منطقه بوده است.
این مکان از زمان اقوام ˈکاسی هاˈ و ˈاوراتورهاˈ بعنوان محل سکونت انسان هایی بوده که خانه های صخره ای در دل سنگ ها داشتند.
وجود رودخانه و آبشارهای فصلی، پوشش گیاهی مناسب، غارها و پناهگاه‌های صخره ای با سازه آهک و همچنین آثار به جای مانده از آسیاب‌های سنگی قدیمی، معبد زرتشت که در زمان حاضر به قدمگاه تبدیل شده و میل‌های سنگی زمان ساسانیان، حمام و مسجد ˈکمال الملک ووزیر سمیرمیˈ دوره سلجوقی که در بازسازی معاصر شکل قدیمی خود را از دست داده است.
ˈنارین قلعهˈ نیز در محل فوقانی این مجموعه یکی از باستانی ترین مناطق شهرستان سمیرم را شکل داده است.
آبشار ˈتنگ سیلˈ در قسمت شرق تقرچه واقع شده که دور آن را با سنگ و گچ پوشانده اند و امروزه به شکل یک اتاقک درآمده است.
سقف غار با دارها و تیرهای چوبی و خار وخاشاک وپوشیده شده و کف غار طبیعی و تغییری نکرده است.
میل سنگی دوره ساسانی در بالای همین غار در کنار درختی که به آبشار چسبیده قرار داشته که در زمان حاضر به قسمت پایین آبشار سقوط کرده و خرد شده است.
دکتر ˈواندربرگˈ اتریشی این میل ها را عکسبرداری و اندازه گیری کرده است.
یکی از این میل ها، خط پهلوی ساسانی است که هم اکنون در محوطه دانشگاه پیام نور سمیرم نصب شده است.
در کنار آبشار تقرچه، آسیاب سنگی در حال تخریبی مشاهده می شود که رو بروی همین غار قرار دارد.
تعدادی غار در شمال سکونتگاه تقرچه و در امتداد سمت چپ آبشار تنگ سیل در کنار یکدیگر قرار گرفته اند و منتظر مرمت و ساماندهی هستند.
یکی از آنها بزرگتر است و کمتر تخریب شده است.
این غارهای باستانی درامتداد هم قراردارند و هر کدام به دیگری راه دارند.
سمت چپ غار، چاله آتش دیده می شود و کمی جلوتر محفظه ای برای خروج هوا وجود داشته که مسدود و تخریب شده است.
ساکنان تقرچه به مرور زمان این محل را ترک کردند و دیگر از غارها و خانه‌های سنگی این منطقه استفاده نشد و خانه‌هایی از خشت و گل جای آن ها را گرفت.
در زمان سلطان ˈالجایتوˈ در این محل تختی ساخته شده که گویا همین تخت به قراچه معروف است.
ˈگوهر خاتونˈ همسر سلطان محمد سلجوقی نیز مدت ها در این محل سکونت داشته است.
در زمان حاضر بقایای غارها و خانه های قدیمی از بین رفته را می توان مشاهده کرد.
این روزها زیبایی های این منطقه رو به زشتی گراییده و سنگ فرش ها و نصب دکل های برق به آثار باستانی تقرچه آسیب رسانده است.
آسیاب آبی و نارین قلعه که همچون حصاری در بالاترین نقطه این صخره دور تا دور آن را محصور کرده تقریبا در حال نابودی است.
ساختمان‌های مسکونی بر بلندای تقرچه در حال تخریب است و گذشت زمان و عواملی مانند رطوبت ، زلزله، آتش‌سوزی و سیل، آلودگی‌های زیست محیطی، فرسایش و کم توجهی مردم و مسوولان در شرایط گوناگون نقش مهمی در تخریب آثار تاریخی از جمله غارهای تقرچه داشته است.
شهرداری سمیرم در سالهای گذشته اقداماتی دراین محل انجام داده که سنگفرش و ساخت دیوارهای سنگ و سیمان و کانال های انتقال آب از آن جمله است.
مهمترین خواسته مردم و طبیعت دوستان سرزمین هزار چشمه سمیرم مدیریت هماهنگ و روزآمد این مجموعه کهن و باستانی است که حال و روز این روزهایش چندان دلنشین و چشمنواز نیست و فریاد خاموش ساماندهی و مرمت سر داده است.

آستان امام زاده ابراهیم (ع)

آستان مقدس امام زاده ابراهیم (ع)

آستان امامزاده ابراهیم (علیه السلام) در استان اصفهان، شهرستان سمیرم، شهر سمیرم، خیابان شیخ صدوق واقع شده است. این بنا تا سال ۱۳۵۷ بنایی با مصالح خشت و گل بوده که با همت اهالی و خیرین و ادارة اوقاف شهرستان سمیرم بنای جدید جایگزین بنای قدیم آن شده است که مراحل به سازی و تکمیل آن ادامه دارد. تزئینات داخل حرم، به صورت نقاشی به سبک صفویه و آینه کاری و گچ بری زیبا و هنرمندانه می باشد. دیوارهای اطراف ضریح همگی کاشیکاری و دور تا دور آن سنگ مرمر می باشد.

این امام زاده ،امام زاده شاخص شهرستان می باشد وبراساس اعتقاد مردم سمیرم وهمچنین شجره‌نامه‌ها، نسب امامزاده سلطان ابراهیم(ع) سمیرم به حضرت امام سجاد(ع) می‌رسد. در ماه‌ها و مناسبت‌های مختلف سال، امامزاده ابراهیم(ع) میعادگاه مردم شهرستان  است .در کنار این امام زاده گلستان شهدای شهر سمیرم نیز واقع شده است . این امام زاده درورودی شهر بانمای بسیار زیبا قرار گرفته که هرساله میزبان بسیاری از مهمان های شهرو گردشگرانی است که وارد این شهرستان می شوند.  .

شبستان مسجدجامع

اثر تاریخی شبستان مسجد جامع

بنا به شواهد موجود و نظریه های کارشناسان ، این اثر تاریخی در سال ۱۲۵۶ هجری قمری به دست، مجتهد فاضل و خوشنویسی شهیر سمیرم یعنی «ملامحمدتقی سمیرمی»بنا شده است.این بنای مذهبی علاوه بر حمایت‌های ملامحمد تقی سمیرمی با همت و همدلی اهالی سمیرم و به ویژه مساعدت‌های فردی به نام «حاج حسین بزرگ» و به تقلید از  معماری مساجد اصفهان و به دست معماری هنرمند و زبردست به نام «استاد عبدالوهاب قمشه‌ای» ساخته می‌شود.شبستان مسجد جامع  اکنون در محله قلعه سمیرم که از محله‌های قدیمی شهر سمیرم است در مساحت ۲۰۰ مترمربع و به صورت چهار طاق با سقف‌های گنبدی شکل و قوس‌های متفاوت بنا شده است.این شبستان که در عمق چهار متری زمین بنا شده است ..