وجه تسميه سميرم

وجه تسميه سميرم

اكثر شهرهاي دنيا و از جمله شهرهاي ايران وجه تسميه خود را به گذشته ه اي اسطوره اي مي رسانند وآن را در هاله اي خوش از ناكجا آبادها قرار مي دهند، بر اين منوال گفته اند سميرم بر گرفته شده از نام «سميراميس» ملكه بابل در دنياي باستان مي باشد كه به اين ناحيه گذر كرده است. روايت خوشتر، آن را به افسانه هاي ايران باستان پيوند مي دهند كه چون سام نريمان پهلوان شاهنامه فردوسي به دندان درد سختي گرفتار مي شود بي تابي عظيمي او را فرا مي گيرد و چون به اين منطقه مي رسد دردش بهبود مي يابد و لذا نام اين مكانِ درد بركن را «سام آرام» نهادند چرا كه سام در اين منطقه از درد آرام گرفت، اين روايت هرچند به افسانه پهلو مي زند بيانگر اين حقيقت است كه سميرم از ديرباز به خاطر دارا بودن مناظر بديع و آب و هواي خوش، كوه هاي سر به فلك كشيده، آبشارهاي بيقرار و رودخانه هاي خروشان و پوشش گياهي متنوع، مكاني براي كسب بهبودي و سلامتي بوده است.
منطقي تر آن است كه وجه تسميه شهر را از كلمه «زميران» بدانيم كه اشاره اي است به زمهرير و سرماي بسيار سخت كه زمستان هاي سميرم به آن متّصف است.

در مورد وجه تسمیه سمیرم مطالب مختلفی نقل شده است از همه معروفتر که با واقعیت نزدیک تر است گویند به علت آب و هوای کوهستانی و بسیار سرد شهر سمیرم نام این شهر سمیران و یا زمیران نامیده می شده که با گذشت زمان و تلفظ مردمی به سمیرم تبدیل شده که به معنای کلمه سردسیر است و همانطور که قبلا نیز اشاره شد ارتفاع شهر سمیرم ۲۴۶۰ متر است و به شهری که در این ارتفاع قرار گیرد اصولا شهر سرد اطلاق میگردد احمد کسروی در کتاب (نام شهرهای ایران)اشاره به این دارد که سمیرم از دو جزسمی یا شمی به معنی سرد و رام به معنی محل و در نتیجه به سمیرم یا سمیران به معنی جا ومکان سرد اطلاع میگردد.

همچنین شاید مطالب زیر مورد پسندتان باشد...

افزودن یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *